Hoe het Sebastiaan verging!
De spin Sebastiaan
Dit is de spin Sebastiaan
Het is niet goed met hem gegaan
Luister!
Hij zei tot alle and’re spinnen:
Vreemd ik weet niet wat ik heb,
maar ik krijg zo’n drang van binnen
tot het weven van een web.
Zeiden alle and’re spinnen:
O, Sebastiaan, nee Sebastiaan
kom, Sebastiaan, laat dat nou,
wou je aan een web beginnen
in die vreselijke kou??
Zei Sebastiaan tot de spinnen:
‘t web hoeft niet zo groot te zijn,
‘t hoeft niet buiten, ‘t kan ook binnen
ergens achter een gordijn
Zeiden alle and’re spinnen:
O, Sebastiaan, nee Sebastiaan,
toe, Sebastiaan, toom je in!
Het is zò gevaarlijk binnen,
zò gevaarlijk voor een spin.
Zei Sebastiaan eigenzinnig:
Nee, de drang is mij te groot.
Zeiden alle and’ren innig:
Sebastiaan, dit wordt je dood!
O, o, o, Sebastiaan…
Het is niet goed met hem gegaan…
Door het raam klom hij naar binnen.
Eigenzinnig! En niet bang!
Zeiden alle and’re spinnen:
Kijk, daar gaat hij met zijn drang!
Na een poosje werd toen even
dit berichtje doorgegeven:
Binnen werd een moord gepleegd.
Sebastiaan is opgeveegd.
-Annie M.G.Schmidt
zo’n 15 jaar geleden leerde Oudste dit gedicht op de lagere school. Ik zie het nog steeds voor me, met bijbehorende intonatie, gebaren en mimiek….prachtig. Annie M.G.Schmidt is de max!
O heerlijke kindertijd! Dit gedichtje heb ik altijd super gevonden.
dit gedicht plaatste me direct weer in het 5e leerjaar, bij meester Gaston!
@ Cursief Huigje
Jij ook al een meester Gaston? Die had ik in het vierde leerjaar. ‘t Was overigens zijn laatste jaar lesgeven, want de dementie sloeg toen al aardig toe. Vaak gelachen met de arme sukkel! (Yep, kinderen zijn wreed, weet je wel.)
@maxentia
Haar gedichten zijn super!
@Menck
In mijn kindertijd leerden we nog geen gedichten van Schmidt – wat me bij bleef van de lagere school was: Bloedworst en kaas (Speenhoff) – prachtig gedicht!
@Cursief Huigje
Ik had nooit een meester Gaston, wel juffrouw Maria, zuster Maria, zuster Jeanne….etc
Heb wel herinnering aan het reciteren, vooraan op de trede, van Le corbeau et le renard van La Fontaine
Prachtig ! Bij ons was het ‘Dikkertje Dap zat op de trap’ … Ik ken nog steeds een heel stuk vanbuiten
Meester Gaston was méér dan zomaar een meester. Hij was ook nog eens mijn nonkel!!
prachtig gedicht kende nog enkele stukken maar niet helemaal. bloedworst en kaas hebben we ook geleerd maar daar weet ik geen enkele zin meer van
heel mooi gedicht . doet me terug denken aan mijn kinderjaren. kende nog bijna helemaal. we leerden ook potlood en pen. kent iemand dat ken maar enkele zinnen
in de borstzak van een oude heer zat op een keer een eindje potlood verdoken naast het fiere postuur van juffrouw pen. ze hadden elkaar nog nooit gesproken
het eindigt met de inkt van de (hoogartige)pen was op en het simpele potlood bracht redding
Een jeugdtrauma van mijn oudste, een spinnenliefhebber met een zacht gemoed…
Goh ja!!!
Gelijk een eind terug geslingerd in de tijd.
Maar ben nog steeds bang voor spinnen.
In de borstzak van een knappe heer, zat eens een keer een eindje potlood verdoken. Naast het fiere postuur van juffrouw pen. Ze hadden elkaar nog nooit gesproken, want de pen behoorde tot de burgerij. Nu blikt de pen zich op het potlood neer en zei” wat nut bied jij je hier?
Ik?
Ik schets, noteer en schrijf in zijn boeken, ik help bij kruiswoordraadsels zoeken naar het geschikte woord, ik
“Het is ongehoord” schreeuwde juffrouw Pen, “hoe dwaas en hoe verwaand jij bent!
De rest weet ik ook niet meer. Heb het ooit van buiten moeten leren in het zesde leerjaar. Zou graag het gedicht nog eens vinden, maar het is inderdaad moeilijk. Ik weet zelfs de auteur niet meer.
Kan iemand helpen?
Vele groetjes
Mona
Ik ben onderwijzer te Ieper (5de leerjaar, Immaculata, Rijselsestraat) en geef elk jaar het gedicht aan de kinderen: De vulpen en het potloodstompje… We hebben er al heel veel plezier aan beleefd.
@Pieter
Bedankt voor het mooie gedicht…
Hello,
Ooit in men kinderjaren heb ik dit gedichtje ook moeten leren … maar enkel de eerste versen ken ik nog van buiten. Pieter, zet jij er eventueel eens het volledige gedicht erop??? Dit zou leuk zijn.
De vulpen en het potloodstompje.
In de borstzak van een knappe heer
zat een keer
een eindje potlood verdoken
nevens het fiere postuur van juffrouw Pen.
Ze hadden elkaar nog nooit gesproken
want de gouden vulpen behoorde tot de burgerij.
Nu blikte ze op ‘t potlood neer en zei:
“Wat nut bied jij je heer?”
“Ik schets, noteer en cijfer in zijn boeken…
Ik help bij kruiswoordraadsels zoeken naar het geschikte woord…
Ik…”
“‘t Is ongehoord,” kreet juffrouw Pen,
“hoe dwaas en hoe verwaand jij bent!
Ik schrijf de mooie brieven toch die hij naar al zijn vrienden zendt,
ik teken wissels en mandaten geregeld elke dag der maand!
Meneer kan zich op mij verlaten!”
Hierop ging zij van lieve trots aan het dromen
maar zie, daar werd zij plots ter hand genomen
en over ‘t wit papier loopt zij nu ongestoord
met lichte zwier al krisselkrassend voort…
Doch in een stralend vulpenleven zijn lang niet alle dagen even zoet!
Ze heeft zopas met vreemd gemoed haar laatste druppel inkt gegeven.
En de knappe heer legt zijn gouden pen een beetje boos terzij.
Gelukkig heeft hij nog een eindje potlood bij!
Hieruit kunnen wij leren de taak van anderen te waarderen!