A.F.Th. van der Heijden heeft met ‘Het schervengericht’ zijn tweede AKO Literatuurprijs gewonnen.
Een ruzie met Arnon Grunberg beheerste vooraf de berichtgeving.
Fragment uit Het schervengericht
Zaterdag 28 januari, 1978
De kapel was niet afgesloten. Niemand binnen, behalve een kleine vogel die met bloedende snavel tegen de ramen opvloog, totdat hij gebruikmaakte van de door Remo opengehouden deur om verblind het augustuslicht in te fladderen. De bestorven lucht van gedoofde kaarsen sloeg hem op de keel, en het was alsof hij kon proeven dat ze van toen waren - alsof ze in de tussenliggende acht jaar nooit ververst zouden zijn. Hij vond de plaats terug waar hij naast zijn schoonmoeder had gezeten, en ging er ook nu zitten, met het bloemboeket over zijn knieën. De baar waarop de zilveren kist had gestaan, bleek een kaal geraamte, zo zonder zwartfluwelen mantel. Dwars eroverheen lagen twee bezems, een dekzwabber, een trekker en een ragebol uitgestald. Emmers stonden eronder.
De enige Vlaamse genomineerde, Dimitri Verhulst, greep met zijn mooie novelle ‘Mevrouw Verona daalt de heuvel af’ naast de prijzen. Jammer…
Filed under: Boeken, Literatuurprijzen, Nederlandse literatuur




Ja! En ik had A.F.Th. al getipt in de vooravond. Ik heb er dus goed aan gedaan om die kanjer te kopen op de boekenbeurs. Wat Dimitri Verhulst betreft, de man was natuurlijk benadeeld tijdens de rechtstreekse uitzending: Goedele Liekens als ambassadrice van zijn boek, hoe bestaat het? ‘Sorry Dimitri dat ik het niet goed onder woorden kan brengen hoe goed je boek wel is’. Mevrouw Liekens, blijf er dan weg!
Aansluitend op de reactie van Daniel, wellicht was Verhulst ook al in het nadeel door omvang van zijn boek. Want ik vrees dat zelfs zo’n AKO-jury eerder geneigd is geïmponeerd te raken door een ‘kanjer’, dan door een dun (maar intens mooi) boekje.
@Daniel
Daarin heb je volkomen gelijk, Goedele Liekens als ambassadrice voor Dimitri Verhulst, was een miskleun van formaat. Ik zat er ambetantig bij te kijken…
@annetanne
Dat zou wel eens kunnen, maar wie beslist welke boeken doorgaan en welke niet?
In mijn ogen had ‘Transito’ , essays van Zwagerman ook geen kans. Dat hoorde niet echt in het rijtje thuis…