Mijn klokradio staat afgestemd op Klara en de wekker loopt af om 7u.
Programma: Klara Wakker…
Niet dat ik altijd onmiddellijk opsta, soms druk ik nog eens op de snoozeknop. Zeven uur is vroeg en eigenlijk moeten wij hier voor niemand opstaan – maar met het ouder worden kan ik niet lang meer blijven liggen (rugpijn!) en bovendien verlang ik altijd naar een kopje koffie…
Om ter zake te komen! Tijdens het weekend wordt dat programma aan elkaar gepraat door Kurt Van Eeghem en ik moet zeggen – dat doet hij goed! Soms ernstig, soms met een kwinkslag, maar altijd met een gedicht erbij. Zondag laatst ging het als volgt – en ik was blij het gedicht te vinden op Internet:
NOVEMBER
Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
Schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.
Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan den tijd;
Altijd november, altijd regen,
altijd dit lege hart, altijd.
-J.C.Bloem
