Op het eerste gezicht… (update)
Trouwe en gevatte bloglezeres Blanche antwoordde met een mooi commentaar in de vorm van een verhaal dat ik jullie niet wil onthouden. Het gaat als volgt:
De menselijke deugden en ondeugden speelden samen verstoppertje. De dwaasheid was aan de beurt om de anderen te zoeken. Ze vond de jaloezie, de moed, het geduld…,maar de verliefdheid kon ze niet vinden.
Toen de dwaasheid bij een ondoordringbare rozenstruik kwam vermoedde ze dat de verliefdheid zich daar zou schuilhouden. Boeh!!! riep ze hard.
De verliefdheid schrok, sprong op en kreeg een tak met doornen in de ogen.
De verliefdheid werd blind. De dwaasheid voelde zich heel schuldig.
“Maak je geen zorgen” troostte ze de verliefdheid, “vanaf nu zal ik je altijd vergezellen.”
(oorsprong mij onbekend)
Met dank aan Blanche 
Zeer leuk
Ontgoocheld over de verliefdheid. Die had zich beter elders en langer verstopt.
@Artemis
Volgens mij was de verliefdheid reeds blind vooraleer ze zich verstopte in een rozenstruik! Anders had ze wel een ander plaatsje gezocht…;)
Of misschien dacht de verliefdheid wel dat ze daar nooit gevonden zou worden maar toen kwam de dwaasheid op de proppen…
Ik heb dat verhaal ooit eens horen vertellen in het Frans, lang lang geleden toen ik in het middelbaar naar een soort van theater-voorstelling gaan kijken ben (waar ze verschillende verhalen vertelden).
Ik herinner me dat de opdracht achteraf dan was, dat we één van de verhalen moesten neerschrijven (in het Frans weliswaar) en ik had dit verhaal gekozen. Dus wie weet dwaalt die tekst van me nog ergens rond op mijn pc.. ik ga eens zoeken!