“Er was eens een vrouw, en die zat naast haar man
zo knus in de auto, daar reden ze dan.
En als ze zo reden dan sprak zij aldus….”
Toen ik je cartoon in mijn feedreader zag verschijnen, en ik me het bovenstaande gedicht herinnerde dat je al eens postte, vroeg ik me al af of er eventueel ‘links met het echte leven’ waren .
@iedereen
Ik wil hier niet aan gezichtsverlies lijden
Het is al erg genoeg dat ikzelf niet kan autorijden – maar daarbij wil ik toch nog vermelden dat ik wel geslaagd was in mijn theoretisch examen en de wegcode is wel goed opgeslagen in mijn ‘eigenste harde schijf’…
Ik ben absoluut geen lastige passagier, maar wel schrikachtig – en ik geef héél weinig commentaar, en zelfs dat is nog te veel! De heer des huizes staat graag eens te enthousiast op het gaspedaal en denkt altijd dat hij alleen in de wagen zit…
Ooit arriveerden wij eens in een sloot – door zijn schuld, sedertdien, ah…jullie geloven mij alvast toch niet!!
Dat lag op mijn lever en ik moest het nodig kwijt…
Ik veronderstel dat het soms nodig kan zijn !?!
Ik had het voor deze week – ikzelf kan niet rijden, gaf commentaar en werd met duidelijke taal ‘tot zwijgen gebracht’…
Zoals je zegt
“Er was eens een vrouw, en die zat naast haar man
zo knus in de auto, daar reden ze dan.
En als ze zo reden dan sprak zij aldus….”
Toen ik je cartoon in mijn feedreader zag verschijnen, en ik me het bovenstaande gedicht herinnerde dat je al eens postte, vroeg ik me al af of er eventueel ‘links met het echte leven’ waren
.
En bovendien nog doeltreffend tegen whiplashes ook!
Ik wil gerust de hele rit zwijgen als ik mooi genoemd word.
Een echtgenote met vogelgriep heeft zo zijn voordelen.
Gaat niet op voor mij. Als mijnheer de auto bestuurt, zeg ik bewust weinig of niets. Autorijden = geconcentreerd zijn.
@iedereen
Ik wil hier niet aan gezichtsverlies lijden
Het is al erg genoeg dat ikzelf niet kan autorijden – maar daarbij wil ik toch nog vermelden dat ik wel geslaagd was in mijn theoretisch examen en de wegcode is wel goed opgeslagen in mijn ‘eigenste harde schijf’…
Ik ben absoluut geen lastige passagier, maar wel schrikachtig – en ik geef héél weinig commentaar, en zelfs dat is nog te veel! De heer des huizes staat graag eens te enthousiast op het gaspedaal en denkt altijd dat hij alleen in de wagen zit…
Ooit arriveerden wij eens in een sloot – door zijn schuld, sedertdien, ah…jullie geloven mij alvast toch niet!!
Dat lag op mijn lever en ik moest het nodig kwijt…