Maart
2008 februari 27
Lamium purpureum paarse dovenetel
staat in de zwarte tuin en bloeit
staat aan een voorjaar van water
vergeten een hard verleden.
Wind uit het zuiden plotseling zichtbaar
het nieuwe gras plotseling horen
de vogels zwermen laag over
herkennend hun nesten en holen.
Niet weggeweest uit uw tuin beminde
de winters als sneeuw gesmolten
zwijgzaam geweten de purperen netel
teder de taal van vriendschap.
Aleidis Dierick 1932-
uit: Gedichten voor een man
Orion/Gotmer, Brugge/Nijmegen,1978
Wij hebben dat ook in onze tuin staan. Het groeit als onkruid maar is zeer mooi, zoals het gedichtje.
Prachtig natuurgedicht alsof het zo uit de tuin komt;)