Sneeuw
Het wit.
Onhoorbaar is
het wit. Slechts
wat getrippel
van vogelpoten
heel omzichtig
in de bange
stilte van het
wit.
Onhoorbaar ligt
het wit in de
leeggeblazen ochtend.
Ik schrijf er
geen voetstappen
in.
-Roland Jooris
1936
1936
Filed under: Actueel, Natuur, Poëzie | Tagged: Roland Jooris, sneeuw
Ja, vanmorgen lag er hier zowaar een sneeuwdonsje. Net wanneer je de sneeuw niet meer verwacht.
Sneeuw is zeer mooi als het ongeschonden is. Om in te rijden is het een ramp. Wanneer het begint te smelten is het vuil.
Ook hier een fijn wit dekentje vanmorgen vroeg. Geen sneeuw, maar hagel. Een halfuurtje later scheen de zon en was alles verdwenen.
Jaaaaa, Roland Jooris!
Minimal
Vogel wipt.
Tak kraakt.
Lucht betrekt.
Bijna niets
om naar te kijken
en juist dat
bekijk ik.
@Daniel
Dat klopt, hier van hetzelfde - maar het bleef niet lang liggen met het zonnetje erop!
@micheleeuw
Sneeuw is alleen maar mooi als er nog niemand op gelopen heeft, laat staan dat er auto’s over gereden hebben. Vieze brij…
@Menck
Hier een dun laagje sneeuw, heb best te zien op de daken - de grond was niet eens helemaal bedekt, en ook hier vlug ‘verschwunden’
@zapnimp
Ah, dat is een mooi gedichtje! Ook van Jooris?
Thx
@Annemimp
Inderdaad, ook van Jooris.
@zapnimF
Ja, toen ik de tikfout zag was het reeds te laat
Vooral de laatste strofe spreekt me enorm aan.
Mooie woorden en vooral prachtige beeldspraak!