Herfst
2008 oktober 1
Verdrietig kind,
verdrietig gedicht
Ik ben de herfst.
Ik ben de regen.
Ik ben de storm.
Zoek mij maar op,
ik sta in alle gedichten.
Houd mij maar vast,
ik heb het koud en ik ben moe,
en nog zoveel bladeren aan de bomen,
nog zoveel bladeren overal.
-Toon Tellegen
uit: Daar zijn geen woorden voor,
een keuze uit de gedichten,
Rainbow Pockets 2005
mooi gedicht. Eentje om te bewaren in mijn groot elektronisch plakboek.
Toon Tellegen; uniek, eenvoudig, ontroerend, speels en vol van verwondering….
Ik zou zeggen: ‘nóg, nóg…’
Die bundel is een aanrader!
Mooi gedicht, een tikkeltje weemoedig.
Niet vergeten dat af en toe de zon even komt piepen…
De herfst is nog maar begonnen en nu al moe ?
Een herfstgedicht vol mist : spreekt me aan!