Gemis
In november denken we meer dan anders aan onze dierbaren die gestorven zijn en die we missen in alledaagse dingen. Daarover gaat volgend gedicht…
Zoiets simpels
Het is vaak zoiets simpels, het is
gemis van je stem bijvoorbeeld, geen
verhaal over landschappen meer, geen
gedoe met je was, je kleren
onaangeroerd in de kast. Het is van je handen
op zoek naar houvast de afdruk nog weten
op leuningen en deurpost en je voetstappen
op het parket en de trap, dat zo willen
laten, bedenken: poetsen en wrijven is
slinks de tijd verdrijven, jouw tijd
moet hier blijven. Het is
zo simpel en groot als huilen
bij meikersen, appelstroop in de schappen
en geitenkaas op het brood
-Esther Knibbe (Uit: ‘Verstoorde grond’, De Prom, 2002)

Eenvoudige woordjes, worden samengevoegd… iets moois.
Ja, heel mooi. Ik denk dat ‘gemis’ inderdaad in kleine dingen zit.