Ode aan ‘Mei’
2009 april 30
MEI
En nu verdwijnt het grijze en het vale
en nu verdwijnt het dorre en het kale
en alles krijgt weer glanzende gewaden
en wordt opnieuw met weelde overladen.
Ook in mijn grijze ‘zelf’ voel ik iets dromerigs,
iets van een nieuwigheid, ja ook iets zomerigs,
‘t zou ook te gek zijn dat er niets gebeurt in mij,
want ook ‘in mij’ legt ieder vogeltje een ei.
-Toon Hermans
Mijn ei(stokjes) zijn verdord. Maar het ei-mei-gevoel is er telkens weer.
Haha die Madame!
Dat mei-zinnetje van Charles Macklin hiernaast is ook een mooie, eigenlijk een vriendschapszinnetje…
Een mooi meiweekend toegewenst Annemie!
Ik merk dat de mensen weer helemaal opleven en openbloeien. Leuk.