Marius van Dokkum (2007)
DE HERDERS
De herders stonden in die nacht vooraan
en de eenvoudigen, de minsten daar, verstonden
het grote wonder, raakten opgewonden
van woorden die niet eens werden verstaan.
Men kent de namen van de mannen niet.
Er staat geschreven dat er herders waren,
drie, vier of meer, maar na tweeduizend jaren
zijn zij nog steeds een dierbaar kinderlied.
En het werd waar: de minderen zijn meer.
Zij hadden geen geschenken meegenomen.
De koningen zijn later pas gekomen,
maar herders knielden toen als eersten neer.
Van tranen of van licht, de ogen blind,
gaven zij zo zichzelf als offerande.
Met grote, ruwe, moegewerkte handen
streelden zij zacht het nieuwgeboren kind.
-Jos Brink
Mara Dunn en haar vriend Julian Wood krijgen een belangrijke opdracht: het opknappen en herinrichten van een zestiende-eeuws landhuis in de Dordogne. Op een dag vinden hun werklieden een gemummificeerd babylijkje, ingemetseld in een van de muren. Het kind is meer dan honderd jaar geleden verstikt en in een prachtige geborduurde sjaal gewikkeld. Julian, die orchideeënexpert is, raakt mateloos gefascineerd door het patroon van de sjaal: een zeer accurate afbeelding van een uiterst zeldzame orchideeënsoort waar hij al jaren naar zoekt.
Een briljante kunsthistorica geeft een interpretatie van een oud glas-in-loodraam die onthullend is voor de tragische gebeurtenissen die lang geleden plaatsvonden in een vooraanstaande familie. Als ze daarna onverwacht verdrinkt, gaat haar vriendin op speurtocht naar de raakvlakken tussen de mythische voorstelling op het raam en deze mogelijke misdaad. Met steun van een charmante politieman en dankzij een groot inlevingsvermogen ontsluiert ze oude en nieuwe geheimen. Een ongemeen boeiende misdaadroman vol poëtische en mythologische elementen die het directe inzicht in gebeurtenissen uit verleden en heden lijken te versluieren maar uiteindelijk toch de plot in zich dragen. Uiterst verhalend en van een hoog literair gehalte. (Bibliotheekrecensie)
