Een mens moet bezig blijven, nietwaar? Zelfs op 1 mei moet er gewerkt worden… Zo zal het babydeken voor kleine Freek eruit zien. De bovenste rij vierkanten zijn reeds aan elkaar gehaakt, de andere vierkanten heb ik er maar eens bijgelegd om een idee te krijgen van het geheel…en ik ben tevreden met het resultaat. Morgen haak ik de overige vierkanten aan elkaar en achteraf moet er nog een rand om komen.

A propos, de rommel aan de rechterkant van de tafel is van echtgenoot, links is mijne kant 

Deze polswarmers heb ik gebreid voor dochterlief…daar is ook nog een passende sjerp bij maar die moet ik nog wassen en opspannen! Het mag koud worden maar liefst voor niet al te lang …  

Die poezelige vingers horen mij toe 

Vandaag werd mijn moeder 84…

Daar hoorde een speciaal bezoekje bij – waardoor ik mijn ouders nog eens samen op een foto kreeg…Mijn pa wordt volgende maand 87!

Een cadeautje mocht niet ontbreken – en dat werd een zelfgebreide sjaal (die ik inderhaast drapeerde over de kinderstoel) om er een degelijke foto van te maken… (Ontwerpster: Birgit Freyer – Knitting Delight)

Stola ‘Pearled Romance’, bijna af, maar gebreid zonder kralen, met Malabrigo Lace merinowol, handgeverfd! En uiteraard besteld online in het buitenland (Nederland of Duitsland) want hier heb ik dat nog nergens gevonden.
Ontwerpster: Birgit Freyer
www.die-WollLust.de

Detailopname van het middengedeelte

‘If the knitter is wary the baby will have no new bonnet’

-Irish Proverb

Een kleine update is hier wel gepast want ik heb mijn blogje en mijn trouwe lezers ietwat verwaarloosd de laatste weken. Daar gaan we dan:

Oorzaak van verwaarlozing: ik ben gebeten door een hardnekkige breimicrobe waardoor ik helemaal vergeet wat er rondom mij gebeurt! Kan ik genezen van zo een addictie? Moet ik gespecialiseerde hulp inroepen of moet ik alles zijn gangetje laten gaan?

Kort nadat ik schreef dat de heer des huizes en ik 34 jaar getrouwd waren werd ik van de ene dag op de andere een jaartje ouder. Er kwamen geen toeters en bellen aan te pas en ook geen taart want zeg nu zelf – 57 – dat is toch geen getal, eerder een prozaïsch getal, zoals iemand terecht opmerkte…

Natuurlijk waren de kinderen mij niet vergeten; dat zou nogal het toppunt zijn, niet? En gisteren kreeg ik een ‘digitaal fototoestel’ cadeau, van allen samen. Nu kan ik kiekjes maken van mijn 3 kleine kapoenen, van de bomen en de bloemen, van de zonsondergang, van mijn ‘(brei)pennenvruchten’…

Deze avond kwam dochterlief haar zoontje Hannes ophalen die net 2 wordt (15/04) en ze vroeg mij of ik vandaag foto’s genomen had! Ik moest beschaamd toegeven dat ik er helemaal niet aan gedacht had…. Foei! Ik kreeg een lieve uitbrander… maar ik moet toch zo vlug mogelijk een foto maken van de pruimelaar die uitbundig staat te bloeien. Eerlang komt er wel eens een foto op mijn blog – maar daarvoor zal ik eerst instructies moeten krijgen hoe dat alles in zijn werk gaat!

Twee bloglezers bedachten mij met een linkje, bedankt Meneer op je berg en Christophe!

And last but not least: mijn broer Bro heeft zijn eerste stappen gezet in bloggersland met zijn leerlingen van Klas 671. Hij heeft me wel een paar sokken afgesnoept gisteren maar ik heb hem toch beloofd een klein beetje reclame te maken… Bij deze is dat gebeurd! Succes…en ga ervoor!