“Er was eens een vader die altijd zijn kinderen in slaap zong, tot hij zijn zoontje van drie zijn dochtertje van twee de raad hoorde geven : ‘als je net doet of je slaapt, houdt hij op’”
- Peter Darbo Vlaams aforist 1944-

“Moeder zijn is: antwoorden op vele vragen en dromen kunnen raden.” (Lut Lanssens)

“Wat zei die moeder van twaalf kinderen? ‘Buiten verwachting gaat alles goed.’” (Louis Verbeeck)

“Moederdag is als iedereen moeder bedient en zij doet alsof ze het extra werk niet erg vindt.” (Peter Darbo)

Ik wens alle moeders, mama’s, moeke’s en make’s  van harte en met een knipoog

EEN MOOIE EN ZONNIGE FEESTDAG!

Life is a gift of nature; but beautiful living is the gift of wisdom.  (-Grieks gezegde)

“The first of April is the day we remember what we are the other 364 days of the year.”
-   Mark Twain

MOED VERZAMELEN DOE JE

EEN BEETJE ZOALS HOUT SPROKKELEN.

JE ZOEKT KLEINE TAKJES

NIET TE ZWAAR OM DRAGEN

EN JE NEEMT DAAR ALLE TIJD VOOR.

-Kris Gelaude

De lente begint stilletjesaan te kriebelen en ik dacht – ik pas mijn blogje maar een nieuw kleedje aan! Time for a change…Ikzelf moet er ook nog aan wennen!

If you don’t like something change it; if you can’t change it, change the way you think about it.  ~Mary Engelbreit

Ze zijn weer achter de rug, de zeven plagen van de winter.
Sneeuw en ijs, gebroken armen en benen,
auto’s met blutsen en schrammen, gesprongen waterleidingen,
deuren die niet meer open of dichtgingen.
Het is allemaal vergeten.
-Louis Paul Boon (Uit: Dorp in Vlaanderen)

A student asked the Master during a meditation retreat,

-”I am very discouraged. What should I do?”

The Master replied,

-”Encourage others.”

Author unknown

“It snowed and snowed, the whole world over,
Snow swept the world from end to end.
A candle burned on the table;
A candle burned.”
- Boris Pasternak, Dr. Zhivago

Zo ligt ons straatje er nog altijd bij…

“You might be poor,
   your shoes might be broken,
      but your mind is a palace.”

Frank McCourt (Author of ‘My mother’s ashes)

Filosofisch houvast

biedt Descartes’ theorie,

eigentijds aangepast:

‘Je dépense, donc je suis.’

Bron: karamellosofie – Wim Bruynooghe

Optimisme

Is de kracht om te hopen
Als anderen het opgeven
Is de kracht om vol te houden
Als iets fout schijnt te lopen

Dietrich Bonhoeffer

Vrijdag wenste ik jullie allen een goed weekend – in te vullen alnaar keuze, behoefte en/of sociale verplichtingen. Ik liet verstaan dat ‘de heer des huizes’ en ikzelf verwacht werden op het St. Ceciliafeest van de fanfare waarvan echtgenoot reeds meer dan 50 jaar actief lid is als trombonist en in de jaren waarin ik kennis met hem maakte ( begin jaren ‘70) was hij zelfs dirigent – waarna hij het dirigeerstokje doorgaf aan zijn neef beroepsmuzikant die datzelfde stokje ondertussen ook al doorgaf aan zijn zoon eveneens zijnde  beroepsmuzikant! Bovendien is echtgenooot met zijn 71 jaar nu ook de oudste muzikant van de fanfare alwaar hij zeer geliefd is…Ere wie ere toekomt!

Ik geef eerlijk toe dat ik geen feestneus ben en dat ik er elk jaar tegenop zie! Dit jaar was het niet anders dan gewoonlijk… Dit feest is ook telkenmale een gelegenheid om mezelf eens in het ‘nieuw’ te steken en die outfit telt dan ook voor de eindejaarsfeesten. Ik vermeld er eerlijkheidshalve nog even bij dat ik ’shoppen voor kledij’ een kwelling vind! Daar zie ik al evenzeer tegenop als het feest zelf… Ik heb een maatje meer (niet dat je mij kan rollen!) - en dan wordt het sowieso al moeilijker om met een beperkt budget iets degelijks en modieus te vinden want wat kledij betreft ben ik niet echt een ijdeltuit. Ik draag het liefst eenvoudige en gemakkelijk zittende kledij maar ik kan en wil er geen fortuin aan spenderen… Dit jaar verliep die aankoop héél vlot – ik had nog een leuke rok van vorig jaar met gemakkelijk zittende laarzen. Met de geapprecieerde hulp van een vriendelijke verkoopster kocht ik een bijpassend klassiek t-shirt met lange mouwen, een gebreide klassieke bolero met driekwartmouw van gepaste lengte voor een vrouw van eind 50 en ook nog een modieuze halsketting… Ik was tevreden en vol zelfvertrouwen met mijn aankoop die goed binnen de prijzen viel – niettegenstaande dat gebeurde in een speciaalzaak voor een maatje meer… Ik zag het helemaal zitten!

Het toeval wil nu dat ‘de heer des huizes’ reeds enkele weken sukkelt met een hardnekkige verkoudheid (en naar de dokter gaan staat niet in zijn agenda!). Vrijdag echter had ik in de mot dat een derde herval in de maak was en in de namiddag kreeg hij zelfs last van een ‘piepende’ ademhaling, wat mij helemaal niet zinde.  Ik dacht alleen maar aan de dag erop want voor een muzikant is St. Cecilia een zware dag (ahum, vooral wat het pintjes hijsen betreft maar ‘de heer des huizes’ is een verstokte geheelonthouder!). Dat begint rond een uur of vier met een optocht naar de kerk, dan de kerkdienst, achteraf nog een optocht, een paar cafébezoeken en daarop volgt dan het eigenlijke feest met de nodige toespraken, decoratie van verdienstelijke muzikanten waarop de maaltijd volgt en de nodige en/of verplichte danspasjes. Vrijdagavond zocht echtgenoot tegen zijn gewoontes in al vroeg de bedstede op en ik liet verstaan dat het er niet goed uitzag voor de dag erop waarop hij gevat antwoordde: Morgen is een andere dag! Zaterdagmorgen rond een uur of 9 informeerde ik naar zijn staat van gezondheid waarop ‘de heer des huizes’ liet verstaan dat hij paste voor het feest van St. Cecilia. Ik viel bijna uit de lucht… Dat was de allereerste keer in zijn carrière als muzikant dat hij dat feest aan zich liet voorbijgaan. Ik geef toe – hij zag er beroerd uit maar wel niet zieker dan de dag ervoor anders had ik erop gestaan dat hij toch naar de dokter ging. Maar een muzikant ‘in ademnood’ kan niet naar behoren functioneren en trombonespelen is niet van het gemakkelijkste. Daarbij was het geen weer om er een hond (lees: verkouden muzikant) door te jagen… Daarop heb ik een paar leden van het bestuur verwittigd evenals mijn oudste zoon die bas speelt (den bombardon) en dat was het… Met een snipverkouden muzikant en een in de sneeuw gevallen St. Cecilia had ik dus een héél kalm weekend met echtgenoot te bed en de kinderen afgezegd voor het wekelijkse zondagnamiddagbezoek. Mijn nieuwe outfit hangt nu te wachten op Kerstmis en blogger dezes heeft ondertussen opkomende hoofd, keel- en oorpijn… Wordt hoogstwaarwaarschijnlijk vervolgd!

‘De heer des huizes’ is ondertussen aan de beterende hand – gelukkig maar! Want ik was ongerust…

Music is the mediator between the spiritual and the sensual life.  ~Ludwig van Beethoven

De dagen worden van langsom korter, nog een flinke maand te gaan en ze beginnen weer te lengen! Een mens heeft nood aan een ‘hoopvol vooruitzicht’ om het dagelijkse jachtige en kommervolle leven aan te kunnen… Dat is toch wat ik ervaar – alhoewel ik er meteen en oprecht aan toevoeg dat ik van nature een ‘kleine zwartkijker’ ben die ‘toch’ met alle middelen voorhanden probeert om die duistere dagen zinvol (doch eenvoudig) in te vullen… Voor mij persoonlijk is dat een lichtje/een lichtpunt, onder de vorm van één brandende kaars. Geen massa’s theelichtjes en geurkaarsen en wat er nog allemaal bestaat – neen, een doodsimpele eenvoudige kaars! Vorig jaar wijdde ik daar ook een logje aan onder de titel ‘rituelen…

Het ritueel is er nog altijd – alleen steek ik die kaars van langs om vroeger aan – vooral als er geen zon is. Gelijk nu de laatste dagen die nogal somber zijn want de zon laat het afweten…

Ik voeg er nog aan toe dat ik wel méér in huis heb dan die éne simpele kaars maar dat houd ik voor speciale gelegenheden, als alle kinderen er zijn, of voor grotere familiebijeenkomsten en vooral dan in de kerstperiode (die absoluut niet mijn favoriete periode is, afgezien van de mooie Engelse Christmas carols en oudere kerstmuziek uit de renaissance- en barokperiode ) die mij dan samen met die kaarslichtjes  daadwerkelijk helpen om die periode zonder al te veel stress en depressieve toestanden door te komen.

‘Better to light a candle than to curse the darkness’ (Chinees gezegde)