Optimisme

Is de kracht om te hopen
Als anderen het opgeven
Is de kracht om vol te houden
Als iets fout schijnt te lopen

Dietrich Bonhoeffer

‘Een natie is een verzameling van mensen die dezelfde taal spreken en dezelfde kranten lezen.’

-Friedrich Nietzsche

Sint-Franciscus werd geboren in een rijke familie in Assisi in 1182. Toen hij twintig was, trok hij mee ten strijde tegen de stad Perugia en werd krijgsgevangen genomen. Zijn vader kocht hem vrij, waarna hij lange tijd ziek te bed lag. Een ontmoeting met een melaatse in 1204 vormde een keerpunt in zijn leven. Ontevreden over de leegte van zijn bestaan, bekeerde hij zich tot een leven van armoede, gebed en dienstbaarheid aan de armen. (De Druivelaar)
St. Franciscus is de patroonheilige van de dierenbeschermers. De leeuwerik was zijn lievelingsvogel.
Vandaar dat 4 oktober uitgeroepen werd tot de WERELDDIERENDAG, die reeds bestaat sinds 1930.
St. Franciscus wordt ook wel eens ‘Poverello’ of ‘de kleine arme’ genoemd.

HET REVOLUTIONAIRE ONGEDULD

Heilige Franciscus,
bid voor ons,
nu en in het uur van moedeloosheid.
Jouw zuster water is vergiftigd;
jouw broeder vuur kennen de kinderen niet meer;
en de vogels mijden ons.

De pausen en de vorsten
glimlachen om jou;
en de Amerikanen kopen heel Assisi op
inclusief jouzelf.
Heilige Franciscus,
waarvoor heb je eigenlijk geleefd?

In de stenen voorsteden
heb ik je zien rondlopen
als een hond die in vuilnisbakken snuffelt.
Zelf kinderen
hebben liever een plastic auto
dan jou.

Heilige Franciscus,
bid voor ons,
nu en als wij geen water meer hebben;
nu en als wij geen lucht meer krijgen. 

-Dorothee Sölle (1929-2003)
Duitse lutherse theologe

“Er zou weinig van mij overblijven indien ik alles moest afstaan, wat ik aan anderen te danken heb.”

-Johann Wolfgang von Goethe
Duits schrijver en dichter (28 augustus 1749-22 maart 1832)

‘Wonderlijk hoe alles terugkomt, en alles zo vreselijk precies in dezelfde volgorde.’
‘Wunderlich, wie alles wiederkommt und alles so furchtbar folgerichtig.’

-Hermann Hesse
In Duitsland geboren Zwitsers schrijver en dichter (1877-1962)

“De gewoonte is een naar ding: zij ketent ons zelfs aan hetgeen wij haten.”

-Franz Grillparzer
Oostenrijkse dichter 1791-1872

In het leven van Rainer-Maria Rilke, die zelf van de mooiste rozengedichten uit de wereldliteratuur geschreven heeft, komt ook een heel sprekende scène voor: de scène met de witte roos…

Gedurende zijn verblijf in Parijs kwam Rilke geregeld, samen met een jonge Française, voorbij aan een plaats waar een vrouw zat te bedelen. Zonder ooit op te zien naar iemand die bereid was iets te geven, zonder een ander teken van vraag of dank te tonen dan het uitstrekken van de hand, zat de vrouw daar altijd op dezelfde plaats. Rilke gaf nooit wat, zijn gezellin gaf vaak een geldstuk. Op een dag vroeg de Française verwonderd waarom hij nooit iets gaf aan die vrouw. Daarop zei Rilke: ‘We moeten iets geven voor haar hart, niet voor haar hand’.
Enkele dagen later bracht Rilke een pas ontloken witte roos mee, legde die in de open hand van de bedelende vrouw en wilde verder gaan. De vrouw keek op, zag de gever, stond moeizaam op van de grond, tastte naar de hand van de vreemde man, kuste ze en ging weg met de roos.

Een week lang daagde de vrouw niet op; de plaats waar ze tevoren altijd zat, bleef leeg. De Française vroeg zich af wie nu wel aalmoezen gaf aan het vrouwtje. Na acht dagen zag zij haar weer op haar gewone plaats. Zonder een woord te spreken zat ze daar weer als tevoren, met haar hand uitgestrekt. ‘Maar, waar heeft zij al die dagen van geleefd dat ze niets heeft gekregen?’, vroeg ze zich af. Waarop Rilke antwoordde: ‘Van de roos…’

“Men moet boeken lezen die bijten.”

-Franz Kafka (1883-1924)

Les roses (1927)

Ensemble tout éveillé, dont le milieu
dort, pendant qu’innombrables, se touchent
les tendresses de cer coeur silencieux
qui aboutissent à l’extrême bouche.

Hoe komen wij zo verwonderd
over je frisheid, roos van geluk?
Omdat je bloembladsgewijze
in jezelf rust.

Wakker sta je maar in je midden
slaap je. De talloze tederheden
van je roerloze hart
vloeien je naar de lippen.

Rainer Maria RILKE

(Vert. Maria de Groot, Baarn, 2002)

“Menig schrijver zou zich graag kort en bondig uitdrukken, maar daarvoor is zijn gezin te groot en zijn honorarium te klein.”

-Otto Weiss
Duits-Joods schrijver en dichter (1898-1944)

-Dietrich Bonhoeffer

Dietrich Bonhoeffer (4 februari 1906–9 april 1945) was een vooraanstaand luthers predikant, theoloog, schrijver en verzetsstrijder tegen het nazisme.
Bonhoeffer nam deel aan de samenzwering tegen Adolf Hitler met als doel hem te vermoorden. In 1939 vond Bonhoeffer aansluiting bij een geheime groep van hoge Abwehr-officieren die het Naziregime omver wilde werpen. Hij werd in april 1943 gearresteerd nadat ontdekt werd dat geld dat werd gebruikt om joden te helpen ontsnappen naar Zwitserland, bij hem vandaan kwam; de aanklacht werd hoogverraad. Na de mislukte aanslag van 20 juli 1944 kwam zijn betrokkenheid met de groep officieren aan het licht en hij werd ter dood veroordeeld. Tot de voltrekking van het vonnis werd hij in diverse gevangenissen en concentratiekampen ondergebracht, als laatste in Flossenburg. Het vonnis werd pas op 9 april 1945 voltrokken, minder dan drie weken voordat de stad werd bevrijd.
Zijn laatste woorden:

“Dit is het einde, voor mij het begin van het leven.”