Categorie archief: Leven
Woord v/d Week – COCOONVACCINATIE
Cocoonvaccinatie
Sinds het midden van de jaren negentig stijgt het aantal gevallen van kinkhoest, een zeer besmettelijke infectieziekte die wordt gekenmerkt door hevige hoestbuien.
Voor pasgeboren baby’s kan de ziekte levensbedreigend zijn. Omdat de baby’s pas na acht weken gevaccineerd worden, zijn ze vóór die leeftijd niet volledig beschermd.
Daarom wordt cocoonvaccinatie aanbevolen: de vaccinatie van alle volwassenen in de nabije omgeving van zuigelingen.
Bron: Taallink 300
GEDULD
Patience is the companion of wisdom.
- St. Augustine -
Piano
Blogger dezes volgt sedert eind september weer pianoles!
Pianospelen en studeren was mijn enige grote liefde en passie vanaf mijn adolescentie tot ik huwde. Vanaf mijn 7de levensjaar kreeg ik pianoles van mijn oom die toen in Gent aan het conservatorium afstudeerde. Ik heb daar nog enkele herinneringen van. Vanaf mijn twaalfde zat ik op internaat en in de jaren ’60 (van de vorige eeuw) was het niet toegelaten om het internaat tijdens de week te verlaten om conservatorium te lopen. Dus, tijdens elk vrij moment (lees: speeltijd) zat ik in het muziekkwartier op de piano te tokkelen of in de dactyloklas op een oude typemachine te tokkelen…
Na de humaniora – want ik heb enkel een diploma van hoger middelbaar Wetenschappelijk B – heb ik een job gevonden in een lokaal (toen nog zeer gekend) textielbedrijf. Na het werk en tijdens het weekend ging al mijn vrije tijd op aan ‘eindelijk’ conservatorium lopen. Eerst solfège bij de volwassenen, pianoles ‘middelbaar’ en orgel ‘beginneling’. Ik volgde ook 2 jaar muziekgeschiedenis. De zaterdagnamiddag was ik gans de tijd bezig met muziekles volgen, orgel oefenen in de St. Maartenskerk te Kortrijk (ik had de sleutel van het oksaal). Ondertussen ging ik ook nog naar de mis in de O.L.V Kerk te Kortrijk en had ik ook nog de tijd om ergens een koffietje te gaan drinken. Het waren de mooiste jaren van mijn muzikale leven. Ondertussen zong ik ook nog in een gerenommeerd koor onder het dirigeerstokje van Herman Roelstraete en in het parochiekoor te Lauwe. Wat is dat allemaal lang geleden…
Toen kwam de verliefdheid en het huwelijk en ik vond het maar normaal dat ik mijn muzieklessen stopzette! Maar dat is ook weeral bijna 37 jaar geleden. De tijden zijn niet meer wat ze waren… Nu zou ik het waarschijnlijk wel anders aanpakken!
Ik heb ondertussen de liefde voor muziek en piano niet laten varen. Pianolessen heb ik nog weer hernomen in het plaatselijke conservatorium hier waar ik nu woon maar met wisselend succes. Ik kon de druk niet aan en er loerde altijd wel een examen om de hoek en dat was er mij te veel aan.
Nu volg ik pianoles in Kortrijk via Respiro dell’ Arte. Het is privé-onderwijs en daar ga ik naartoe op zaterdagochtend met mijn dochter en kleinzoon Hannes (4). Het loont en ik voel me goed. Er zit geen druk achter: geen obligate Bach meer of een studie van Czerny of Kramer. Het moet niet zo nodig klassiek zijn maar ik mag en kan stukken spelen die mij liggen. Mijn hernieuwde kennismaking met het pianospel beleefde ik (met veel plezier en een goed gevoel!) bij Amélie Poulain – Comptine d’un autre été (Yann Tiersen).
Ondertussen werk ik aan Gnossienne nr. 5 van Erik Satie en Close Cover van Wim Mertens.
Ik herleef weer een beetje na het trieste jaar dat 2010 was…
Aandacht
Het leven
ontvouwt zich alleen
hier en nu.
Ofwel ben je er voor de
rijkdom van het huidige
moment ofwel niet.
Het vraagt alleen maar aandacht.
Zo eenvoudig is dat.
Uit: Mindfulness – David Dewulf
Opgeslagen onder Leven
Woord van de week – KINDNORM
De langdurige blootstelling aan verschillende schadelijke stoffen via lucht, water en voeding heeft negatieve effecten op de gezondheid.
Omdat kinderen in verhouding tot hun lichaamsgewicht grotere hoeveelheden van die schadelijke stoffen binnenkrijgen, zijn de effecten ervan voor hen nog negatiever. Daarom pleit de Gezinsbond ervoor om product- en milieunormen uit voorzorg op kinderen af te stemmen. De concrete maatstaf voor zulke normen en beleidsmaatregelen wordt de kindnorm genoemd.
Ook voor de publieke ruimte en de verkeersveiligheid zou volgens de Gezinsbond de kindnorm moeten gelden.
Bron: Taallink 261
CANCUN (Mexico), SAVE OUR PLANET!
We do not inherit the Earth from our Ancestors, we borrow it from our Children.
(-Native American Proverb)
Bron: Charityfocus
Een ernstige vraag
Een ernstige vraag
In de eerste sneeuw
die vroeg viel
dit jaar
spelen drie jongens
oorlog.
Pengpeng roepen ze
vallen en
staan meteen weer op.
De sneeuw van de
kleren schuddend
zegt een van hen:
Hoe speelt men
eigenlijk
vrede?
-Axel Kutsch
In: Anton G. Leitner, Die Hoffnung fährt schwarz, 2010
Vert. H.G.
Opgeslagen onder Actueel, Kinderen, Leven, Uncategorized
Na de grote stilte
2010 loopt stilletjesaan ten einde. In het voorjaar kreeg ik de kriebels om weer te bloggen maar kort daarna sloeg het noodlot toe!
Mijn beide ouders zijn gestorven in een tijdspanne van 3 maanden. Een harde klap. Mama werd opgenomen in het ziekenhuis op 16 maart met vergevorderde pancreaskanker met hoognodige operatie want de galwegen waren verstopt. Drie weken erna hebben we papa doodgevonden thuis. Een zwarte dag in mijn leven en dat van mijn zussen, broer en mama – want ga eens met zo’n nieuws naar het ziekenhuis. Ik wil het nooit meer meemaken want dit was het moeilijkste dat ik ooit in mijn leven heb moeten doen.
Mama heeft het ziekenhuis nooit meer verlaten en kon niet naar de begrafenis van papa. In het ziekenhuis zelf hebben we op de vooravond van de begrafenis een korte bezinning kunnen houden in de kapel zodat mama samen met ons afscheid kon nemen van papa.
Een maand na de begrafenis van papa werd mama opgenomen in de Palliatieve Zorgeenheid te Kortrijk, dat was de 17de mei. Daar hebben we nog enkele mooie weken beleefd samen, mama met alle mogelijke zorgen omringd, zoveel mogelijk pijnvrij en daar is ze dan ook gestorven na een moeilijke doodstrijd op 9 juli.
Na al die tijd ben ik nog altijd niet ‘op mijn plooi’, ik vind mijn draai maar niet.
Vandaag kunnen we zeggen dat het ouderlijke huis helemaal is leeggemaakt, gepoetst is en te koop staat. Dit zijn zaken die moeten gebeuren maar ik mis mijn ouders heel erg – vooral mama – omdat ik nauw betrokken was tijdens de 4 maanden ziekenhuisverblijf en dan vooral op de palliatieve. Ik was er ook bij samen met mijn broer toen ze stierf!. Met de verpleegster hebben we mogen helpen met de lijktooi. Dat had ik voor geen geld van de wereld willen missen…
Zover mijn trieste verhaal….Time is a great healer! Ja, dat klopt, maar dat wil je niet horen de eerste weken na een overlijden.
Ik hoop 2011 sereen te kunnen inzetten en hopen dat de scherpe kantjes van het verdriet stilletjes mogen afslijten. Maar mijn ouders vergeten zal ik echter nooit!
Opgeslagen onder Leven, Uncategorized
Welkom kleine kerel!
FREEK (3,200 kg/50 cm) werd dinsdagvoormiddag geboren om 10u15 na een vlotte bevalling; weliswaar niet zonder een valse start want de eerste weeën begonnen zondagnacht waarna alles weer stilviel. Dinsdagavond kwam het weer op gang en dan is dochterlief rond 22u naar het ziekenhuis getrokken. ‘s Nachts viel de arbeid weer stil maar dan vond de gynaecoloog het welletjes geweest en werd er een handje toegestoken want de vliezen waren nog niet gebroken. En na een paar uur was het allemaal voorbij…Ondergetekende wist dat dochterlief binnen was en ik kan jullie verzekeren dat het lang wachten was op het verlossende telefoontje! Moeder en zoon maken het goed en de vader is in zijn nopjes. Hannes (3) moet nog wennen aan het idee dat hij nu de ‘grote broer’ is.
De laatste loodjes…
Vanaf nu kan het voor elke dag zijn…spannend! Zeker voor dochterlief…
Ze straalt gewoon!
ROBIJN
Neen, het heeft helemaal niets te maken met de alternatieve genezende kracht van edelstenen. Vandaag, zondag 5 april, zijn wij (de heer des huizes en ikzelf) exact 35 jaar getrouwd – in voor- en tegenspoed, in lief en leed etc…Dat hebben wij bescheiden gevierd, hier bij ons thuis tezamen met kinderen, kleinkinderen en mijn bejaarde ouders. Schrijver dezes heeft een eenvoudig maar lekker middagmaal bereid met de hulp van jongste zoon en vaste vriendin (die nog geen kinderlast dragen!). Ter gelegenheid van dit feest heb ik een tweetal weken besteed aan een (hoognodige) lenteschoonmaak (ik haat poetsen!), maar dit heeft mij uiteindelijk toch wel enige voldoening geschonken.
Alles is goed verlopen, niettegenstaande jongste kleinzoon (bijna 3) rood geverfd door mercurochroom omwille van de windpokken er bijna uitzag als een indiaantje en mama van dat pokkenkindje hoogst vermoeid was want hoogzwanger van tweede spruit.
April is hier bij ons een tamelijk drukke maand wat verjaardagen betreft. Ik vestig niet graag de aandacht op mezelf, maar wanneer komende woensdag Gent-Wevelgem wordt gereden word ik ook een jaartje ouder. Op 15 april wordt het bovengenoemde indiaantje 3 jaar. Op 26 april wordt kleindochter Saartje 4 jaar. En daar ergens tussen of omtrent verwachten we hoopvol ons vierde kleinkind. Als ik mijn buikgevoel mag volgen en na een halve dag mijn dochter te hebben geobserveerd denk ik niet dat het nog lang zal duren vooraleer het zover is!
Ziezo, dat is wat mij (ons) betreft het laatste nieuws!
Wordt vervolgd…
Woord van de week – KEUZESTRESS
De moderne mens lijdt aan keuzestress. Door het overaanbod van mogelijkheden en het wegvallen van vaste denkkaders en tradities is het nu veel complexer dan vroeger om keuzes te maken.
Dat kan leiden tot verwarring en verlamming. Zo zou het bijvoorbeeld makkelijker kiezen zijn tussen vijf soorten chocolade dan tussen vijfentwintig soorten. In het eerste geval kopen mensen sneller en zijn ze achteraf tevredener over hun keuze.
Bron: Taallink 175 e-zine
MOED
MOED VERZAMELEN DOE JE
EEN BEETJE ZOALS HOUT SPROKKELEN.
JE ZOEKT KLEINE TAKJES
NIET TE ZWAAR OM DRAGEN
EN JE NEEMT DAAR ALLE TIJD VOOR.
-Kris Gelaude
Maart volgens L.P.Boon
Ze zijn weer achter de rug, de zeven plagen van de winter.
Sneeuw en ijs, gebroken armen en benen,
auto’s met blutsen en schrammen, gesprongen waterleidingen,
deuren die niet meer open of dichtgingen.
Het is allemaal vergeten.
-Louis Paul Boon (Uit: Dorp in Vlaanderen)
Opgeslagen onder Actueel, Citaten, Leven, Natuur, Nederlandse literatuur
Over koetjes en kalfjes
Ik houd het stil op mijn blog – bewust! – alleen Het woord van de Week – en af en toe een gedicht en wat nieuws, zoals nu:
Ik had het reeds eerder over de tortelduiven die er dit jaar toch wel héél vroeg bij waren om nest te maken en ook om het broeden af te maken! Het nestmaken begon eind december, het nestzitten en uitbroeden begon op 1 januari en het nest werd op Valentijn definitief verlaten door 2 goed uit de kluiten gewassen jonge tortels die wel een paar keer uit het nest vielen maar door echtgenoot liefdevol weer op hun plaats werden gezet! Dit is de eerste keer dat ik getuige ben van nesten en uitbroeden zó vroeg in het jaar! Vorige zomer hadden we 3 nesten van ons honkvast koppel en ik ben wel echt benieuwd wat het dit jaar wordt…
Begin vorige week (maandag) nam ik deel aan een wedstrijdvraag op Klara tijdens het programma ‘Brede opklaringen’ – Ik vond in een mum van tijd de oplossing en niet op Internet maar wel in een bestoft naslagwerk. Ik mailde mijn antwoord onmiddellijk door en de woensdag erop lag er een cd met pianomuziek (Rachmaninov, Fauré, Poulenc, Ravel) in mijn brievenbus! Ondergetekende was zo gelukkig dat er een welgemeend ‘Joepie, ik heb iets gewonnen’ ervan af kon! Ja, als je nooit aan iets meedoet kan je ook moeilijk iets winnen… Beginner’s luck, noem ik dat dan! Jullie kennen ongetwijfeld wel een of andere aria uit de opera ‘Carmen’ van Bizet! Bizet was gehuwd met de dochter van een collega-componist – en dat was nu juist de vraag! Wie is die componist? Weten jullie het??
Dochter gezond – buikje héél rond en nog een goede twee maanden te gaan…
Nu pas beginnen de sneeuwklokjes te bloeien en de pauwen van de buurman laten zich weer geregeld horen en daar staat geen uur op want dat doen ze evengoed midden in de nacht. Een paar dagen geleden zat het koppel te pronken op het dak van buurman - maar het licht was niet goed om er een foto van te maken…
Laat de lente maar komen, maar afgaande op het weerbericht zal dat niet meer voor februari zijn! Eerst nog een koude carnaval maar wie weet – misschien wat zachter weer voor het krokusverlof! 
Woord van de week – DARMCONDOOM
In een Maastrichts ziekenhuis wordt het darmcondoom uitgetest, een nieuw middel tegen zwaarlijvigheid. Het is een soort open condoom, gemaakt van de kunststof teflon, dat via de mond met een buisje naar de twaalfvingerige darm wordt gebracht en daar wordt uitgerold.
Het darmcondoom voorkomt dat de verteringssappen van de darmwand in contact komen met het voedsel. Dat remt de opname van voedingsstoffen en calorieën op die plaats af, wat resulteert in een spectaculair gewichtsverlies. Het darmcondoom wordt ook darmkous genoemd.
Bron: Taallink 168 e-zine
Vraag & antwoord
A student asked the Master during a meditation retreat,
-”I am very discouraged. What should I do?”
The Master replied,
-”Encourage others.”
Author unknown
Bijkletsen
Het was hier lange tijd stil omdat ik het zelf zo wilde en ik vrees dat ‘mijn winterslaapje’ nog niet helemaal ten einde is. Ikzelf maak het goed en ik hoop voor jullie hetzelfde! Tot nu toe ben ik nog niet geveld door de griep maar mijn twee kleinzoontjes hadden het afgelopen week goed te pakken, met veel koorts en middenoorontsteking voor de oudste en bijna perforatie van het trommelvlies. Maar morgen kunnen ze gelukkig weer naar school… Edoch, eenmaal de griep in huis weet je niet waar en wanneer dat eindigt!
Buikje van dochterlief wordt met de dag ronder en ze begint reeds te waggelen; ze heeft ook last van zwangerschapsischias en rugpijn. Wat de rest betreft ziet ze er uit als elke gezonde zwangere vrouw – kortom: stralend!
Wat er zich afspeelt ‘buiten’ in de onmiddelijke omgeving van mijn keukendeur – lees: onder het afdakje met de zonnepanelen, gaat mijn verstand te boven! Op 29 december begonnen mijn honkvaste tortelduiven een nest te bouwen op hun gebruikelijke plaats. Ik dacht – dit is een lachtertje, het was reeds dagen bitter koud! Op 1 januari zat de broedse duif op haar nest en kwam er niet meer af – twee dagen geleden lagen de lege eierschalen op de grond. De 2 eieren zijn uitgebroed… Ik ben benieuwd!
Ik lees voor het ogenblik weinig tot geen blogs waaruit volgt dat ik ook niet reageer! Neem me dat niet kwalijk – ik moet wat reserves opdoen
Tot schrijfs!
