Beter laat dan nooit – nog enkele kiekjes van een paradijselijke tuin!

Verrassende doorgangetjes...

Verfrissende waterpartij

Wat schuilt er in het struikgewas...?

Een zalig terrasje

De madam van Menck heeft zelfs haar eigen huisje!

Wordt vervolgd…

Zondag laatst bracht ik met echtgenoot een bezoek aan de tuin van Menck en zijn lieve madam…Ik laat de foto’s voor zich spreken want woorden schieten mij tekort. Trouwens andere bloggers hebben in hun logjes de tuin voortreffelijk beschreven.  Het wordt een fotoverslag in afleveringen

Enjoy!

Prélude à l’après-midi d’un faune…

Wordt vervolgd…

DE ZOMERS

Klaprozen, korenbloemen, barstenvolle
goudgele aren streelden mijn gezicht.
Groengouden vliegen zoemden een gedicht.
Rood liet het ooft de appelwangen bollen.
Zomernachtdonker is gesmolten licht.
Niet bang zijn voor kabouters en voor trollen.
Ze komen ’s nachts het grasveld voor je rollen.
Alleen een dom kind houdt zijn ogen dicht.

Zullen wij dit soort zomers nooit meer zien?
Ging dan het paradijs voorgoed verloren
omdat wij aan de wereld toebehoren?
Huil niet, huil niet, de hemel zal misschien
een zolder in een huis zijn zonder zorgen.
Daar hebben ze die zomers opgeborgen.

-Kees Stip
Uit: Au!de rozen bloeien
Sonnetten van bedreigd geluk

Aanschouw hoe ‘t zonnewezen
onzegbaar schoon voor dezen,
nu immers schoonst van al,allengskens zinken zal.

(Guido Gezelle)

Sinds enkele jaren sterven bijenvolken over de hele wereld massaal af door de zogenaamde verdwijnziekte: de bijen verdwijnen spoorloos en laten lege kasten achter. Over de precieze oorzaak is nog weinig bekend.

De verdwijnziekte kan dramatische gevolgen hebben voor de land- en tuinbouw: zonder bijen worden planten onvoldoende bestoven, wat op termijn kan leiden tot een sterke vermindering van het groente- en fruitaanbod.

Bron: Taallink 178 e-zine

www.taaltelefoon.be

Ze zijn weer achter de rug, de zeven plagen van de winter.
Sneeuw en ijs, gebroken armen en benen,
auto’s met blutsen en schrammen, gesprongen waterleidingen,
deuren die niet meer open of dichtgingen.
Het is allemaal vergeten.
-Louis Paul Boon (Uit: Dorp in Vlaanderen)

Met een nog koude hand
liefkoost ontwakende aarde
de krakers van het ijskasteel

-Jana Beranova,
Uit: Geen hemel zo hoog
Agathon

Ik houd het stil op mijn blog – bewust! – alleen Het woord van de Week – en af en toe een gedicht en wat nieuws, zoals nu: 

Ik had het reeds eerder over de tortelduiven die er dit jaar toch wel héél vroeg bij waren om nest te maken en ook om het broeden af te maken! Het nestmaken begon eind december, het nestzitten en uitbroeden begon op 1 januari en het nest werd op Valentijn definitief verlaten door 2 goed uit de kluiten gewassen  jonge tortels die wel een paar keer uit het nest vielen maar door echtgenoot liefdevol weer op hun plaats werden gezet! Dit is de eerste keer dat ik getuige ben van nesten en uitbroeden zó vroeg in het jaar! Vorige zomer hadden we 3 nesten van ons honkvast koppel en ik ben wel echt benieuwd wat het dit jaar wordt…

Begin vorige week (maandag) nam ik deel aan een wedstrijdvraag op Klara tijdens het programma ‘Brede opklaringen’ – Ik vond in een mum van tijd de oplossing en niet op Internet maar wel in een bestoft naslagwerk. Ik mailde mijn antwoord onmiddellijk door en de woensdag erop lag er een cd met pianomuziek (Rachmaninov, Fauré, Poulenc, Ravel) in mijn brievenbus! Ondergetekende was zo gelukkig dat er een welgemeend ‘Joepie, ik heb iets gewonnen’ ervan af kon! Ja, als je nooit aan iets meedoet kan je ook moeilijk iets winnen… Beginner’s luck, noem ik dat dan! Jullie kennen ongetwijfeld wel een of andere aria uit de opera ‘Carmen’ van Bizet! Bizet was gehuwd met de dochter van een collega-componist – en dat was nu juist de vraag! Wie is die componist? Weten jullie het??

Dochter gezond – buikje héél rond en nog een goede twee maanden te gaan…

Nu pas beginnen de sneeuwklokjes te bloeien en de pauwen van de buurman laten zich weer geregeld horen en daar staat geen uur op want dat doen ze evengoed midden in de nacht. Een paar dagen geleden zat het koppel te pronken op het dak van buurman - maar het licht was niet goed om er een foto van te maken…

Laat de lente maar komen, maar afgaande op het weerbericht zal dat niet meer voor februari zijn! Eerst nog een koude carnaval maar wie weet – misschien wat zachter weer voor het krokusverlof! 

“It snowed and snowed, the whole world over,
Snow swept the world from end to end.
A candle burned on the table;
A candle burned.”
- Boris Pasternak, Dr. Zhivago

Zo ligt ons straatje er nog altijd bij…

Het is koud en de vogels komen in groten getale eten van het lekkers dat hier op verschillende plekken opgehangen is. Vooral de mussen zijn het meest vertegenwoordigd… Daarom een gedicht tere ere van onze alledaagse mus!

OP EEN MUS

Iets doodgewoners dan een mus
Is zelden nog bezongen, dus
Vliegt op gij vlerken die het woord
Hun hoge vlucht verlenen, smoort
Het hulpeloos gestamel van
Een mens die zelf niet vliegen kan.

-Kees Stip

VARIATIES OP EEN THEMA

In fel contrast met het ijle blauw van een winteravond streek een bende spreeuwen neer op de elektriciteitskabels. Ze kwetterden een levendig driestemmig lied met veel vierde en achtste noten. Van een ‘parlando ma non troppo’ was hier absoluut geen sprake…

Dagboek: November 1998

Zoals de spreeuwen daar op die draden zaten dacht ik onmiddellijk aan een goedgevulde muziekpartituur met veel vierde en achtste noten. Ze kwetterden een driestemmig lied in vivace, soms zelfs agitato. Plots, alsof een onzichtbare dirigent een teken had gegeven vloog de hele troep geanimeerd op om enkele meters verder weer neer te strijken en hun gekwetter te hervatten. Alsof er niets gebeurd was… 

Dagboek: 2 januari 1999

De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witten rijp beijzeld.

Uit: Winterstilte van Jacqueline E. van der Waals