Annemie's blog » Varia

Subliem kippenvelmoment

Annemie — Sun, 26 Oct 2008 13:24:43 +0000

Bijna af…

Annemie — Fri, 06 Jun 2008 22:13:33 +0000

‘If the knitter is wary the baby will have no new bonnet’

-Irish Proverb

Even pauzeren – update

Annemie — Sat, 31 May 2008 11:20:08 +0000

Ik wens jullie allen te bedanken voor de hartverwarmende reacties en bemoedigende woorden.
Mijn blog blijft staan zoals ie is en wat meer is – ik heb besloten om af en toe een foto te plaatsen. Nu ik een digitaal fototoestel heb kan ik het maar best optimaal benutten en een foto plaatsen brengt geen stress mee … En ik wil jullie voor 100% doen watertanden bij de zonnewarme aardbeien en de superlekkere sperzie/suiker/prinsesseboontjes die hier binnenkort volop geoogst zullen worden.
Zo weten jullie dat ik nog (altijd) onder de ‘levenden’ ben

Wie het ‘Woord van de Week’ niet wil of kan missen, laat het me dan weten, want ook dat wil ik graag/met plezier verder plaatsen. Voor mezelf zie ik September als een ideale maand om opnieuw mijn ‘blijde intrede’ te doen in Bloggersland

Prettig weekend allen en ik wens jullie van harte een mooie, warme en ontspannende zomer toe! Voor de blogreunie van vandaag – succes en veel plezier!!

Reageer gerust maar ik beloof niet dat ik daarop commentaar geef, anders heeft een blogstop (voor mij persoonlijk dan, en daar gaat het eigenlijk om!) geen zin…

Met vier aan tafel

Annemie — Sun, 18 May 2008 21:50:25 +0000

Deze middag had ik twee lieve invités aan tafel! Mathijs (bijna 5) en zus Saartje (3).

Hun favoriete kost is macaroni met hesp, champignons en kaassaus….en dat hebben ze dan ook gekregen. Met véél liefde klaargemaakt!

About healing

Annemie — Wed, 14 May 2008 10:21:47 +0000

All healing is first a healing of the heart.

–Carl Townsend

Schaduwvrouw

Annemie — Sun, 11 May 2008 21:56:32 +0000

Deze avond was ik in de tuin wat aan het ’spelen’ en experimenteren met mijn fototoestel – de zon scheen nog volop maar stond reeds laag…

Onder de witte afspanning staan de aardbeien; we willen de vogels immers niet op vraatzuchtige ideeën brengen!

Het werk van den akker

Annemie — Fri, 02 May 2008 22:51:44 +0000

Biologisch tuinieren – het stokpaardje van de heer des huizes

Boerenwijsheid

Annemie — Sat, 15 Mar 2008 00:16:34 +0000

Een koekoeksroep te helft van maart
Is voor de boer een daalder waard.

The magical mustard seed

Annemie — Fri, 07 Mar 2008 23:36:28 +0000

There is an old Chinese tale about a woman whose only son died. In her grief, she went to the holy man and asked, “What prayers, what magical incantations do you have to bring my son back to life?”

Instead of sending her away or reasoning with her, he said to her, “Fetch me a mustard seed from a home that has never known sorrow. We will use it to drive the sorrow out of your life.” The woman went off at once in search of that magical mustard seed.

She came first to a splendid mansion, knocked at the door, and said, “I am looking for a home that has never known sorrow. Is this such a place? It is very important to me.”

They told her, “You’ve certainly come to the wrong place,” and began to describe all the tragic things that recently had befallen them.

The woman said to herself, “Who is better able to help these poor, unfortunate people than I, who have had misfortune of my my own?”

She stayed to comfort them, then went on in search of a home that had never known sorrow. But wherever she turned, in hotels and in other places, she found one tale after another of sadness and misfortune.

The woman became so involved in helping others cope with their sorrows that she eventually let go of her own. She would later come to understand that it was the quest to find the magical mustard seed that drove away her suffering.

-Author unknown

Woord van de week – BOBBYCAM

Annemie — Tue, 04 Mar 2008 09:12:13 +0000

In Maastricht krijgen fietsende politieagenten binnenkort een minicamera op hun pet of helm, de bobbycam.Daarmee kunnen ze overtredingen filmen. Die beelden kunnen in de rechtzaal als bewijsmateriaal worden gebruikt.

Het woord bobbycam komt overwaaien uit Groot-Brittannië, waar dit type camera al langer wordt gebruikt. Bobby is de populaire bijnaam van Engelse politieagenten. Die bijnaam verwijst naar Robert ‘Bob’ Peel, een 19e-eeuwse politicus die het Londense politieapparaat reorganiseerde.

Bron: Taallink 120 e-zine

www.taaltelefoon.be

Happy feet

Annemie — Mon, 03 Mar 2008 08:58:52 +0000

Zoals jullie wel bemerkt hebben was het hier de laatste tijd nogal stil. Het ‘boekenlezen’ vlot niet zo goed want ‘my good old brain’ laat het een beetje afweten voor het ogenblik. Niks verontrustend maar af en toe moet dat hoofd toch wat rust hebben.

Nu moeten jullie niet denken dat ik niks heb uitgespookt in de tussentijd – met vaardige vingers en behulp van 4 breinaalden of breipennen heb ik mijn vrije tijd ‘gedood’… met ‘sokkenbreien‘, wat voor mij een relaxerend en dankbaar tijdverdrijf blijkt te zijn! Mijn bijzondere ‘pennenvruchten’ wil ik graag met jullie delen!

Gardeners

Annemie — Tue, 19 Feb 2008 23:03:43 +0000

‘The most noteworthy thing about gardeners is that they are always optimistic, always enterprising, and never satisfied. They always look forward to doing something better than they have ever done before.’

-Vita Sackville-West

Van oude menschen

Annemie — Wed, 13 Feb 2008 23:30:35 +0000

De brief in het nachtkastje

Een verhaal van Marinus van den Berg

In een Engels ziekenhuis stierf onlangs een oude vrouw op de geriatrische afdeling. Toen de zuster die haar in de laatste levensfase had verzorgd, het kastje naast het bed opruimde, vond ze daarin geen voorwerpen van enige waarde. Maar wel lag er een vel papier in, dat de oude vrouw met moeizaam gevormde lettertjes had volgeschreven. Er stond:“Wat zie je zuster? Wat zie je? Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd. Een beetje onzeker, met starende ogen. Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft, als je met een hard stemmetje tegen haar zegt “Ik wou dat je het nou maar eens probeerde.” Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet. Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen. Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt. Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen. Denk je dat? Zie je dat?Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me. Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit. Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.

Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder, met broers en zusters die van elkaar houden.

Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt op als ik denk aan de belofte die ik deed.

Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.

Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot, verbonden door banden die zullen blijven.

Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen. Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.

Vijftig ben ik – en weer spelen er kinderen op mijn schoot.

Dan komen de donkere dagen. Mijn man is dood. Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst. Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin. Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende.

Nu ben ik een oude vrouw.

De tijd is wreed. Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien.

Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen.

En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.

Maar… binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.

Soms klopt mijn oude hart wat sneller.

Ik herinner me de vreugde en de pijn.

Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.

Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen, en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.

Doe je ogen open, zuster, en kijk.

Niet naar die kribbige oude vrouw.

Kijk eens goed, zuster.

Kijk eens naar… mij.”

* * * EINDE * * *

Bron: www.verhalen. org

Portret in sepia

Annemie — Mon, 11 Feb 2008 23:25:20 +0000

Ik kreeg een paar weken terug een fotostokje toegeworpen van Chelone. Aangezien mijn foto’s uit de ‘oude doos’ echt oud zijn stonden die op niet mijn pc. Daarvoor heb ik mijn dochter Katelijne aangesproken om ze te scannen en deze avond vond ik ze in mijn mailbox.
Daar gaan we dan!
Foto 1 – Viergeslacht
Ikzelf, 3 maanden oud (1951) op de arm van mijn moeder, daarnaast bonne-maman en overgrootmoeder ‘mère’. Jullie raden het al, ik heb een beetje Frans bloed in mijn aderen…

Foto 2 en 3 – Op de leeftijd van 2-3 jaar (1953-1954)

Foto 4 – 22 lentes
Verloving in november 1973 in de periode van de autoloze zondagen. De datum van de verloving stemt niet overeen met de datum die gegraveerd staat in mijn verlovingsring. Op 5 april 1974 zijn we dan gehuwd en dat zijn we nog steeds…

Normaal gezien zou ik dat stokje nu moeten doorgeven – ik gooi het weg als een bruidsboeket; wie vangt het?

Grenzeloze liefde

Annemie — Fri, 08 Feb 2008 23:27:32 +0000

Een dolverliefde jongeman schrijft naar zijn meisje:

-Liefste Saar, ik zou de grootste oceanen willen overzwemmen om even je hand te kunnen aanraken.

Ik zou over alle bergen en dalen willen trekken voor een glimlach van je lippen.

Ik zou woestijnen willen doorkruisen voor een blik van je lieve ogen.

Voor altijd je slaaf,

Michiel

PS. Ik kom zaterdag, als het niet regent.

Ik wens jullie allen een zonnig lenteweekend!