Vrijdag wenste ik jullie allen een goed weekend – in te vullen alnaar keuze, behoefte en/of sociale verplichtingen. Ik liet verstaan dat ‘de heer des huizes’ en ikzelf verwacht werden op het St. Ceciliafeest van de fanfare waarvan echtgenoot reeds meer dan 50 jaar actief lid is als trombonist en in de jaren waarin ik kennis met hem maakte ( begin jaren ’70) was hij zelfs dirigent – waarna hij het dirigeerstokje doorgaf aan zijn neef beroepsmuzikant die datzelfde stokje ondertussen ook al doorgaf aan zijn zoon eveneens zijnde beroepsmuzikant! Bovendien is echtgenooot met zijn 71 jaar nu ook de oudste muzikant van de fanfare alwaar hij zeer geliefd is…Ere wie ere toekomt!
Ik geef eerlijk toe dat ik geen feestneus ben en dat ik er elk jaar tegenop zie! Dit jaar was het niet anders dan gewoonlijk… Dit feest is ook telkenmale een gelegenheid om mezelf eens in het ‘nieuw’ te steken en die outfit telt dan ook voor de eindejaarsfeesten. Ik vermeld er eerlijkheidshalve nog even bij dat ik ‘shoppen voor kledij’ een kwelling vind! Daar zie ik al evenzeer tegenop als het feest zelf… Ik heb een maatje meer (niet dat je mij kan rollen!) - en dan wordt het sowieso al moeilijker om met een beperkt budget iets degelijks en modieus te vinden want wat kledij betreft ben ik niet echt een ijdeltuit. Ik draag het liefst eenvoudige en gemakkelijk zittende kledij maar ik kan en wil er geen fortuin aan spenderen… Dit jaar verliep die aankoop héél vlot – ik had nog een leuke rok van vorig jaar met gemakkelijk zittende laarzen. Met de geapprecieerde hulp van een vriendelijke verkoopster kocht ik een bijpassend klassiek t-shirt met lange mouwen, een gebreide klassieke bolero met driekwartmouw van gepaste lengte voor een vrouw van eind 50 en ook nog een modieuze halsketting… Ik was tevreden en vol zelfvertrouwen met mijn aankoop die goed binnen de prijzen viel – niettegenstaande dat gebeurde in een speciaalzaak voor een maatje meer… Ik zag het helemaal zitten!
Het toeval wil nu dat ‘de heer des huizes’ reeds enkele weken sukkelt met een hardnekkige verkoudheid (en naar de dokter gaan staat niet in zijn agenda!). Vrijdag echter had ik in de mot dat een derde herval in de maak was en in de namiddag kreeg hij zelfs last van een ‘piepende’ ademhaling, wat mij helemaal niet zinde. Ik dacht alleen maar aan de dag erop want voor een muzikant is St. Cecilia een zware dag (ahum, vooral wat het pintjes hijsen betreft maar ‘de heer des huizes’ is een verstokte geheelonthouder!). Dat begint rond een uur of vier met een optocht naar de kerk, dan de kerkdienst, achteraf nog een optocht, een paar cafébezoeken en daarop volgt dan het eigenlijke feest met de nodige toespraken, decoratie van verdienstelijke muzikanten waarop de maaltijd volgt en de nodige en/of verplichte danspasjes. Vrijdagavond zocht echtgenoot tegen zijn gewoontes in al vroeg de bedstede op en ik liet verstaan dat het er niet goed uitzag voor de dag erop waarop hij gevat antwoordde: Morgen is een andere dag! Zaterdagmorgen rond een uur of 9 informeerde ik naar zijn staat van gezondheid waarop ‘de heer des huizes’ liet verstaan dat hij paste voor het feest van St. Cecilia. Ik viel bijna uit de lucht… Dat was de allereerste keer in zijn carrière als muzikant dat hij dat feest aan zich liet voorbijgaan. Ik geef toe – hij zag er beroerd uit maar wel niet zieker dan de dag ervoor anders had ik erop gestaan dat hij toch naar de dokter ging. Maar een muzikant ‘in ademnood’ kan niet naar behoren functioneren en trombonespelen is niet van het gemakkelijkste. Daarbij was het geen weer om er een hond (lees: verkouden muzikant) door te jagen… Daarop heb ik een paar leden van het bestuur verwittigd evenals mijn oudste zoon die bas speelt (den bombardon) en dat was het… Met een snipverkouden muzikant en een in de sneeuw gevallen St. Cecilia had ik dus een héél kalm weekend met echtgenoot te bed en de kinderen afgezegd voor het wekelijkse zondagnamiddagbezoek. Mijn nieuwe outfit hangt nu te wachten op Kerstmis en blogger dezes heeft ondertussen opkomende hoofd, keel- en oorpijn… Wordt hoogstwaarwaarschijnlijk vervolgd!
‘De heer des huizes’ is ondertussen aan de beterende hand – gelukkig maar! Want ik was ongerust…
Music is the mediator between the spiritual and the sensual life. ~Ludwig van Beethoven
