Natuurlijk evenwicht

koolmeesje.jpg
NATUURLIJK EVENWICHT

Ik hoorde in ’t park een vogel fluiten

en ontwaarde het nestje: geheel ontdaan

kroop een klein koolmeesje naar buiten

en bood mij zijn excuses aan.

(Lévi Weemoedt)

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Dieren, Natuur, Poëzie

5 Reacties op “Natuurlijk evenwicht

  1. Ik begrijp het niet : waarom zou dat vogeltje zich moeten excuseren omdat het fluit (praat) ? Wij doen dat toch ook niet als we luidruchtig door de natuur lopen kwebbelen …

  2. En zo komt de lente alvast in gedachten een beetje dichterbij…

  3. @micheleeuw
    Je moet dat niet proberen te begrijpen…dichterlijke vrijheid misschien 😉

    @annetanne
    Dat is nu iets waarvan ik tijdens de wintermaanden wel kan genieten: de vogels die komen eten…De meesjes zie ik reeds dagelijks maar het is nog te vroeg om ze te voederen – koolmeesjes, staartmeesjes en zwartkopmeesjes zitten regelmatig in de pruimenboom vlak bij het venster van de pc-kamer 🙂

  4. De mezen zijn hier volop terug van (eigenlijk nooit echt) weggeweest. Een zeldzaam lichtpunt in de geheel in verval geraakte wintertuin. Ik heb weer massaal vetbolletjes opgehangen.

  5. Dat klopt, die meesjes zijn nooit ‘echt’ weg, zoals jij het zet! Alleen zie je ze niet zoveel tijdens de zomer…
    maar nu zijn ze in volle glorie terug en toveren nog eens een glimlach op ons gezicht tijdens de sombere herfstdagen!
    Alleen wacht ik nog met het voederen tot het wat kouder wordt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s