Hoe zalig toch…

Ik heb een heel groot verlangen.
Ik uit het in al mijn gezangen,
maar je hoort het niet.
Zo doof als een kwiet.
Dan blijft ‘mijn verlangen’ hier hangen…..

***

Hoe zalig toch, een wandling in ’t bos.
Op ons wangen een rode herfstblos.
En onder een boom,
toch een beetje loom.
Lees jij voor mij een mooi epos…

***

Schoenmaker blijf toch maar bij je leest.
Vooraleer je hier onderuit ‘tjeest’.
Is dit fout geschreven,
laat mij dan in leven.
Want dat vrees ik zeker nog het meest!

Met dank aan
-LILA

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Limericks, Poëzie, Rijmpjes, Taal

2 Reacties op “Hoe zalig toch…

  1. Nu zit ik me natuurlijk af te vragen welk epos er daar onder die boom gelezen werd.

  2. @smiling cobra
    Alleen die boom weet dat…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s