Het hart van de ui

Er was eens een moestuin vol groenten, fruitbomen en allerlei planten. Zoals alle moestuinen was het er koel en aangenaam. Het was een lust om onder een of andere boom te zitten om al die groene pracht te aanschouwen en om te luisteren naar het gezang van de vogels.

Maar ineens, op een mooie dag, begonnen er enkele speciale uien te groeien. Elke ui had een ander kleur : rood, geel, oranje, paars…

Ze waren verblindend en schitterend zoals de kleuren van de regenboog, zoals de kleur van een glimlach of de kleur van een mooie herinnering.

Na grondig onderzoek naar de oorzaak van die mysterieuze pracht bleek dat er in het hart van elke ui (ja, want ook uien hebben een hart), een edelsteen zat. De ene had een topaas, de ander een aquamarijn, een lazuursteen of een smaragd.

Een echt wonder !

Maar om een onbegrijpelijke reden begon men te zeggen dat die uien gevaarlijk waren, ongeschikt, verwerpelijk…schandalig zelfs.

Kortom, de prachtige uien moesten hun intieme kostbare steen verbergen onder lagen en nog méér lagen, telkens donkerder en lelijker, om te verbergen hoe ze er van binnen uitzagen…zodat ze veranderden in heel alledaagse uien.

Toen kwam daar een wijze man voorbij die er van hield in de schaduw van de moestuin te zitten. Hij wist zóveel dat hij de taal van de uien begreep en bij begon hen vragen te stellen.

Waarom zie je er niet uit zoals je van binnen bent ?

En ze antwoordden hem :

-Ze hebben mij verplicht om zo te zijn.

-Ze deden mij lagen dragen.

-Ik heb zelfs lagen aangetrokken voordat ze mij verplichtten…

Enkele uien droegen wel tien lagen en herinnerden zich zelfs niet meer waarom ze de eerste lagen hadden aangetrokken.

Tenslotte begon de wijze man te huilen. Toen de mensen hem zagen dachten ze dat het normaal was dat wijze mensen huilen bij het zien van uien. Daarom huilt nu iedereen telkens een ui haar hart voor ons opent.

En zo zal het zijn tot het einde der tijden.

9 reacties

Opgeslagen onder Parabels

9 Reacties op “Het hart van de ui

  1. Prachtig !
    Nog geen edelsteen gevonden, wel al tranen gelaten.😉

  2. madameblogt

    Mooi verteld. Lijkt wel Oosterse wijsheid.

  3. Heel mooi! Ik dacht net zoals Madame aan een Chinese vertelling.

  4. Menck

    “Daarom huilt nu iedereen telkens een ui zijn hart voor ons opent.”
    Ze zullen het graag horen in Aalst.😉

  5. chelone

    De ui krijgt van mij voortaan nog meer respect.

    Terzijde:
    Laatst hoorde ik van een kok die de lagen van de uien niet verwijderd voor hij ze in de pan gooit , omwille van de speciale smaak.

  6. @allen
    Bedankt voor jullie reacties – het doet me plezier dat jullie het verhaal kunnen appreciëren.
    Een paar jaar terug vertaalde ik die tekst vanuit het Spaans, op aanvraag en met goedkeuring. Deze week vond ik die toevallig terug tussen mijn files – alsof ik een verborgen schat botste! Ik wist onmiddellijk wat mij te doen stond 😉

  7. pragtig ja maar wat is ’n moestuin?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s