Bloody sunday

Zondagvoormiddag laatst had ik een ongelukkige aanvaring met mijn aardappelmesje.

Door stomme onhandigheid kreeg ik de punt van dat mesje hardhandig in mijn linkerhand (bovenkant) geplant, tussen duim en wijsvinger. Het bloedde als een speenvarken en ik zal wel een niet zo fraaie krachtterm gebruikt hebben, zeker niet voor publicatie vatbaar. Ik was alleen thuis – want echtgenoot was naar de repetitie van de fanfare – en ik zag wel dat het niet zomaar een snee was maar een put(je) van 1 cm breed en ongeveer 2 mm diep.

De eerste minuten had ik toch de bibberatie en klam zweet van het verschot. Ik had zo een vermoeden dat er hechtingen aan te pas zouden komen maar ik moest wel wachten op Eric (echtgenoot). Zijn zoals te verwachten alternatieve oordeel was dat daar niet veel aan te doen was en moest het aan hem liggen zou hij er wat ‘groene klei’ opdoen. Daar was ik het niet mee eens gezien mijn huid zo moeilijk geneest.

Eerst bij Katelijne (dochter & medisch secretaresse) langsgeweest om haar advies, zij op haar beurt een collega om raad gevraagd en uiteindelijk zijn we bij de ‘dokter van wacht’ beland die onmiddellijk zei dat de wonde moest gehecht worden. En zo geschiedde het… 2 hechtingen, die er moeten inblijven tot 24 oktober, en een week zeker niet in het water. Pijn heb ik niet echt, wel een ietwat stijve onhandige linkerhandhand en af en toe wel trekkingen in mijn arm hoewel de dokter wist te zeggen dat er niks ‘getoucheerd’ was, gelukkig maar. De bovenkant van mijn hand krijgt wel alle kleuren van de regenboog…maar allez, ik heb al bij al nog ‘bloody’ veel geluk gehad!

 

8 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Leven

8 Reacties op “Bloody sunday

  1. Zoiets gebeurt altijd wanneer je alleen thuis bent, hé.

  2. ’t Is allemaal rap gebeurd, he.

  3. Drie weken geleden net hetzelfde gehad al werken in de keuken.
    In de pink met het mes. (het mes was in volle kracht uitgeschoten in ingesneden)
    Zes hechtingen.
    Maar da’s ondertussen weer vergeten.
    Ik hoop hetzelfde voor jou!

  4. Een ongelukje zit soms in een klein scherp mesje 😉

  5. Ik kwam hier terecht via de blog van Vandepotgerukte. Keek even rond en wilde een woordje van medevoelen voor je achterlaten. Ik hoop dat je aardappelblessure snel geneest!

  6. Als ik in het land ben krijgt U van mij zo een schraperke cadeau. Beterschap gewenst. Eet U nu allen dagen rijst tot uw hand weer op orde is?

    Was getekend

  7. Pasta ipv petatten!
    Zolang je nog kan typen…😉

  8. @karen van staeyen
    Welkom op mijn bescheiden blogje en bedankt voor het medeleven! Maar die ‘blessure’ geneest niet al te best – die is wat ontstoken en mijn hand heeft nog altijd alle kleuren van de regenboog.

    @vandepotgerukte
    Jouw offerte vind ik héél lief maar ik heb wel degelijk een ‘schraperke’ en toen ik mijn ongelukje had met dat mesje was ik helemaal geen groenten aan het snijden 😉

    @zapnimf
    Ja, typen gaat gelukkig nog en breien ook en ik kan nog steeds een boek vasthouden :))
    Naast patatten eten wij ook veel pasta, volle rijst en quinoa en zoals ik hierboven reeds vermeldde was ik niet eens bezig met groenten te schillen of te snijden of wat ook!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s