Gemis

In november denken we meer dan anders aan onze dierbaren die gestorven zijn en die we missen in alledaagse dingen. Daarover gaat volgend gedicht…

Zoiets simpels

Het is vaak zoiets simpels, het is
gemis van je stem bijvoorbeeld, geen
verhaal over landschappen meer, geen
gedoe met je was, je kleren

onaangeroerd in de kast. Het is van je handen
op zoek naar houvast de afdruk nog weten
op leuningen en deurpost en je voetstappen
op het parket en de trap, dat zo willen
laten, bedenken: poetsen en wrijven is
slinks de tijd verdrijven, jouw tijd

moet hier blijven. Het is
zo simpel en groot als huilen
bij meikersen, appelstroop in de schappen
en geitenkaas op het brood

Esther Knibbe (Uit: ‘Verstoorde grond’, De Prom, 2002)

 

3 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Leven, Poëzie

3 Reacties op “Gemis

  1. Eenvoudige woordjes, worden samengevoegd… iets moois.

  2. Ja, heel mooi. Ik denk dat ‘gemis’ inderdaad in kleine dingen zit.

  3. Anoniem

    De auteur is Hester Knibbe, niet Esther Knibbe…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s