Advent

Advent

Bijna gaat het misten: de mensen bewegen
snel en onrustig in zichzelf verdiept;
het licht is traag, het houdt de stemmen tegen,
de wind hangt willoos in het grauw verschiet.

Wij raken langzaam los van alle dingen,
niets is er, dat ons nog verbergen kan,
wij zoeken overal herinneringen,
maar weten er de vruchteloosheid van,
tot alles uit ons hart is weggeslagen
en er niets over is, dat ons nog kent …

Dan, plotseling, begint een helder vragen,
voorzichtig eerst, wij zijn het licht ontwend,
maar onweerstaanbaar groeiend door de dagen,
zingend en stralend … want het is Advent!

 -Gabriël Smit

1 reactie

Opgeslagen onder Actueel, Leven, Poëzie

Een Reactie op “Advent

  1. ‘k Ben aan het denken aan de gemeenschappelijke kern van advent en avontuur/adventure , en ‘k vind de tekst die je citeert nogal droef… Willoos, vruchteloos, niets dat ons nog kent – en dan vragen, en dan stralen : is voor jou de donkerste periode voorbij, nu de advent begonnen is, Annemie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s