Ode aan ‘Mei’

MEI
 
En nu verdwijnt het grijze en het vale
en nu verdwijnt het dorre en het kale
en alles krijgt weer glanzende gewaden
en wordt opnieuw met weelde overladen.
 
Ook in mijn grijze ‘zelf’ voel ik iets dromerigs,
iets van een nieuwigheid, ja ook iets zomerigs,
’t zou ook te gek zijn dat er niets gebeurt in mij,
want ook ‘in mij’ legt ieder vogeltje een ei.
 
-Toon Hermans
Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Poëzie

3 Reacties op “Ode aan ‘Mei’

  1. madameblogt

    Mijn ei(stokjes) zijn verdord. Maar het ei-mei-gevoel is er telkens weer. 😉

  2. Haha die Madame! 🙂
    Dat mei-zinnetje van Charles Macklin hiernaast is ook een mooie, eigenlijk een vriendschapszinnetje…
    Een mooi meiweekend toegewenst Annemie!

  3. Ik merk dat de mensen weer helemaal opleven en openbloeien. Leuk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s