Zomergedicht

DE ZOMERS

Klaprozen, korenbloemen, barstenvolle
goudgele aren streelden mijn gezicht.
Groengouden vliegen zoemden een gedicht.
Rood liet het ooft de appelwangen bollen.
Zomernachtdonker is gesmolten licht.
Niet bang zijn voor kabouters en voor trollen.
Ze komen ’s nachts het grasveld voor je rollen.
Alleen een dom kind houdt zijn ogen dicht.

Zullen wij dit soort zomers nooit meer zien?
Ging dan het paradijs voorgoed verloren
omdat wij aan de wereld toebehoren?
Huil niet, huil niet, de hemel zal misschien
een zolder in een huis zijn zonder zorgen.
Daar hebben ze die zomers opgeborgen.

-Kees Stip
Uit: Au!de rozen bloeien
Sonnetten van bedreigd geluk

3 reacties

Opgeslagen onder Natuur, Nederlandse literatuur, Poëzie

3 Reacties op “Zomergedicht

  1. Ik genoot van dit prachtig gedicht vol beeldspraak die origineel is.

  2. Ook ik heb van dit gedicht genoten … Dat ik het niet eerder gezien had! Onlangs koos ook ik een natuurgedicht (in groene letters! http://janien.wordpress.com/2009/08/07/jardin-anglais/). Straf, vind ik, deze soort van ‘verborgen blogverbondenheid’ – of hoe kun je dat noemen? Straf, schreef ik. Eigenlijk is het zo straf niet: liefde voor kinderen, literatuur, poëzie, leven, natuur en meer bindt ons!

  3. Pingback: Jardin anglais « The Sausage Machine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s