Tagarchief: Toon Tellegen

HERFSTGEDICHT

Een vliegje in de herfst,
vliegt tussen de takken van een berk-
geur van bladeren,
natte aarde-
en tussen die takken is niets
en tussen die en die,
het vliegje denkt misschien:
de spin is een verzinsel, het eerste web
moet nog worden uitgevonden!
Het wordt donker,
de maan komt op,
oud bos,
slingerende paden, nauwelijks lanen,
de moed om te verdwalen
bijna gemist.

© Toon Tellegen
uit Gedichten 1977-1999

7 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Natuur, Poëzie

Verder…

Ik trok een streep :
Tot hier,
Nooit ga ik verder dan tot hier.

Toen ik verder ging
Trok ik een nieuwe streep,
En nog een streep.

De zon scheen
En overal zag ik mensen,
Haastig en ernstig,
En iedereen trok een streep,
Iedereen ging verder.

-Toon Tellegen

4 reacties

Opgeslagen onder Nederlandse literatuur, Poëzie

Vliegje

Een vliegje in de herfst,
vliegt tussen de takken van een berk-
geur van bladeren,
natte aarde-
en tussen die takken is niets
en tussen die en die,
het vliegje denkt misschien:
de spin is een verzinsel, het eerste web
moet nog worden uitgevonden!
Het wordt donker,
de maan komt op,
oud bos,
slingerende paden, nauwelijks lanen,
de moed om te verdwalen
bijna gemist.
-Toon Tellegen

5 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Dieren, Natuur, Poëzie

Herfst

Verdrietig kind,
verdrietig gedicht

Ik ben de herfst.
Ik ben de regen.
Ik ben de storm.

Zoek mij maar op,
ik sta in alle gedichten.

Houd mij maar vast,
ik heb het koud en ik ben moe,
en nog zoveel bladeren aan de bomen,
nog zoveel bladeren overal.

-Toon Tellegen
uit: Daar zijn geen woorden voor,
een keuze uit de gedichten,
Rainbow Pockets 2005

http://www.leestafel.info/

6 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Leven, Natuur, Nederlandse literatuur, Poëzie